NEN
NEN is zowel de aanduiding van een Nederlandse norm, als de nieuwe naam voor het Nederlandse Normalisatie Instituut (voorheen NNI). Onder auspiciën van het NEN worden alle Nederlandse normen vastgesteld. NEN organiseert de normcommissies, waarin deskundigen zitting hebben, die de totstandkoming en wijziging van normen begeleiden. Daarna volgt publicatie, in eerste instantie als ontwerpnorm (groene versie). Na de mogelijkheid tot commentaar van uit het beroepsveld, volgt de norm.
Normen en Bouwbesluit
De publiekrechtelijk van kracht zijnde normen voor de bouwsector worden aangewezen in of via het Bouwbesluit. Voorheen werden alle door het Bouwbesluit aangestuurde normen genoemd in de Regelingen Bouwbesluit. Aangezien in de Regelingen meerdere zaken waren vastgelegd, leverde dit geen overzichtelijk geheel op. Met de herziening van het Bouwbesluit per 1 januari 2003 is hierin verbetering gekomen. In de Regeling Bouwbesluit wordt nu een specifieke norm aangewezen, NEN 2000, waarin alle publiekrechtelijke normen voor de bouwwereld worden vastgelegd. Ook onderlinge verwijzing van normen kan via de NEN 2000 plaatsvinden. Hierdoor hoeft een norm niet meer te worden herzien als een gerelateerde norm wijzigt. Actualisatie van NEN 2000 zal jaarlijks plaatsvinden en zonodig tussentijds door wijzigingsbladen.
Er wordt onderscheid gemaakt in eerste, tweede en verderelijns normen. Eerstelijns normen worden behandeld in NEN 2000 en daarmee direct aangestuurd door het Bouwbesluit, de Regeling Bouwbesluit of het Besluit Indieningsvereisten Bouwvergunning. Deze moeten in samenhang worden gezien met de via verwijzing direct of indirect aangewezen (delen van) normen, de tweedelijns of zelfs verderelijns normen. Een overzicht hiervan is tevens in NEN 2000 opgenomen. De voor thermische en geluidsisolatie belangrijkste normen (thermische isolatie: NEN 1068, EPC: NEN 2916 en 5128, geluid: NEN 5077 en 5078) zijn eerstelijns normen.
Naast deze publiekrechtelijke normen zijn er ook normen die een privaatrechtelijke status hebben. Deze zijn wel op de gebruikelijke wijze als norm opgesteld, maar worden niet krachtens de publiekrechtelijke bouwregelgeving aangestuurd. Toepasbaarheid van een dergelijke norm kan wel worden vastgelegd, bijvoorbeeld in leveringsvoorwaarden.
